Durven we onszelf te zijn?
Wat is het eigenlijk raar dat als we iets over onszelf willen gaan zeggen in een berichtje bijvoorbeeld, of gewoon een artikeltje als dit, dat we dan een beetje voorzichtig worden over wie we zijn. misschien herken je dat zelf ook wel op de een of andere manier. Misschien heb jij dat bijvoorbeeld als je iets wil gaan zeggen in een groep, dat je denkt van , nee , misschien beter dat ik me nu ff stil houd. Of je hebt een groepje vrienden en iedereen heeft zo zijn of haar mening, maar jij houdt je stil, omdat je het gevoel hebt dat jou gedachten niet tellen.
Ik vind het soms best raar dat je eigenlijk niet altijd durft te zeggen wat je eigenlijk zou willen zeggen. Durven we onszelf te zijn is de titel, van dit stukje. Eigenlijk gaat het niet zozeer over het wel of niet iets durven zeggen, maar gaat het dieper als dat. Durven we laten zien wie we werkelijk zijn. voor veel mensen is het moeilijk , in de eerste plaats weten veel mensen niet wie ze werkelijk zijn. de vraag is weet jij wie je bent? Weet ik wie ik ben?
Gelukkig weet ik wie ik ben, maar ook ik probeer vaak mijn eigen ik weg te drukken . vaak hebben mensen het gevoel dat andere zaken belangrijker zijn dan wie ze daadwerkelijk zijn. we denken vaak dat het belangrijker is hoe ze er financieel bij zitten, welke functie ze hebben of wat ze hebben geleerd. Toch zien we dat mensen die zichzelf kwetsbaar op durven stellen meer aanzien genieten. Misschien wel voor gek worden verklaard in eerste instantie, maar uiteindelijk zal er een soort van respect zijn. al of niet uitgesproken. Denk maar eens aaneen aantal mensen, allereerste wil ik denken aan de grootste mens ooit op deze aarde geleefd. Jezus, Hij was de perfecte mens. Hoe je ook tegen het geloof aankijkt, de persoon Jezus was een bijzonder mens. Denk eens aan mensen als moeder Theresa, Ghandi, Nelson Mandela, allemaal mensen die hun leven niet spiegelden aan wat de maatschappij hen voorkauwde.
Waarom durven we vaak niet laten zien wie we diep van binnen zijn? vaak omdat we onzeker zijn over onszelf, we denken dat anderen ons waarschijnlijk niet zullen waarderen om wie we zijn en liever kijken naar datgene wat we e laten zien. En wellicht is dat ook zo. Een aantal mensen zal het waarschijnlijk ook niet interesseren wie je bent en maken gewoon gebruik van je. Echter ik geloof dat wanneer we transparanter zouden zijn, opener, eerlijker, we meer respect zo zouden ontvangen. Veel mensen zouden ons meer gaan waarderen, een grote groep zal misschien een afschuw van ons krijgen. Echter we zouden wel zijn wie we willen zijn. onafhankelijk van de mening van anderen.
Wie verlangen er naar om zichzelf te kunnen zijn? de mensen zonder status en geld. Veel mensen hebben hun leven hierop gebouwd. Wanneer we onze status moeten laten vallen krijgen we het moeilijk. Wat is belangrijker kun je je afvragen. Status of geld of gewoon jezelf zijn.? het is afhankelijk waar je in gelooft. Of misschien moet ik zeggen wie je gelooft. De Bijbel noemt dit of God of Mammon. Wie wil je dienen? Wat heb je er voor over om dicht bij God te kunnen leven? Ik geloof dat dit wezenlijke vragen zijn in dit leven, in de kerk, in de maatschappij van vandaag. Waar leven we voor? Jezus Christus kwam voor de mens om ons leven zin te geven en inhoudt.
Veelal vinden wij dat ons leven zin heeft als we veel verdienen en maatschappelijk aanzien genieten. We noemen dat dan vaak een zegen van God. Echter als we de bijbel nalezen zien we in eerste instantie dat Jezus kwam in een stal, zonder macht en allerlei vormen van aanzien. We zien ook dat Jezus de mens in de marge benaderde. We zien dat navolgers van Jezus meestal niet rijk zijn. dat het mensen van de straat zijn. bedelaars, hoeren, zieken, zwakken, tollenaars, arbeiders, vissers, etc… de rijke heeft het moeilijk als het gaat om het volgen van Jezus, waarom hij heeft moeite met het loslaten van wat hij is qua positie, macht, geld. Niet voor niets zegt Jezus dan ook dat het voor een rijke moeilijk is om het koninkrijk te beërven. Waarom? Mensen kunnen vaak maar heel moeilijk transparant zijn. ze hebben een hoop zaken in hun leven gebouwd op deze dingen. Het loslaten en laten zien hoe ze er aan zijn gekomen en te erkennen dat we kwetsbaar zijn is voor ieder mens moeilijk, maar wanneer we niets meer bezitten, als we in dit leven al door de mangel zijn gehaald is dit een stuk gemakkelijker.
Het laten zien van wie je bent is moeilijk. In deze maatschappij des te meer, denk ik. We leven een leven afhankelijk van van alles en nog wat. We denken dat we niet meer zo zouden kunnen leven zoals Jezus dat van ons verwacht. We kunnen toch niet alles zomaar opgeven? Of .. hoe moet dat dan met mijn gezin? De kinderen moeten toch naar school? Ik kan mijn werk toch niet zomaar opgeven? Er moet wel brood op de plank. Je kunt toch niet zomaar zeggen dat je gelovig bent, wat zullen anderen er van denken. … allerlei gedachten en gevoelens die hierbij spelen. Ik weet niet hoe het jullie allemaal vergaat, maar mijn gedachten blijven bol staan van tegenwerping, terwijl ik weet dat hier ergens iets mis gaat, in het christendom, de maatschappij, de kerk, maar ook bij mij.
Filed under: christen zijn and
Leave a Reply