tja, wat hadden we kunnen doen
foto: Jos Douma
http://josdouma.wordpress.com/2009/12/07/waar-ben-ik-nu-helemaal-mee-bezig/
een ouder echtpaar zit op de veranda voor hun huis. verdrietig in hun schommelstoel wiegend, terwijl ze herinneringen ophalen uit de zestig jaar die ze samen hebben doorgebracht. ze herinneren zich alle gemiste kansen, de momenten waarop ze kozen voor de veiligheid van deze wereld in plaats van de opwinding van het volgen van de verlangens van hun hart. ze denken over de verveling en de eentonigheid die hun leven uiteindelijk tekende, de frustratie van het opgesloten zitten in een situatie waarin je niet kunt winnen. Nu aan de avond vanhun leven, kunnen ze niets anders over hun keuzes voelen dan bittere spijt.
de oude man wil graag dat zijn vrouw zich wat beter voelt over de eindeloze saaiheid in hun leven en zoekt naar iets wat hij tegen haar kan zeggen. Hij oppert uiteindelijk dit juweeltje: ‘Tja, wat hadden we kunnen doen…’
deze laatste uitspraak drukt des te meer alle verloren kansen en leegte uit die iemand, die alleen wereldse zekerheid en aardse grenzen heeft, resten aan het einde van een lang leven. deze woorden drukken de frustratie uit van het leven die je hebt geleidt zonder de weg te verkennen die God voor je wil openen. (bovenstaande is grotendeels overgenomen uit het boek:Op weg naar heelheid in christus. geschreven door Signa Bodishbaugh)
Ik worstel soms met allerlei zaken. met God zelf soms. kan niet het geduld vinden om te luisteren naar wat Hij me te zeggen heeft of begrijp gewoon niet hoe zaken precies in elkaar steken om mijn eigen ideeen daaruit te vormen. veelal willen we in gedchten God op de eerste plaats zetten in ons leven , maar blijft het vaak steken in de uitvoering er van. waarom??? Ik ben soms gewoon ronduit bang voor wat er komt. ik weet best dat God het beste met me voor heeft, maar toch weet ik ook uit ervaring dat niet alles wat je doet voor Hem ook leuk is. achteraf zal het best spannend zijn geweest, maar op sommige momenten is het kiezen voor bijvoorbeeld financiele zekerheid een heel gemakkelijk alternatief, ook als deze misschien achteraf een minder bevredigende is. weet je het is ook vaak zo dat juist van mensen die je zouden moeten steunen er kritiek komt op datgene wat god je heeft gezegd. zodanig zelfs dat je in de verlkeiding komt en gaat twijfelen of dat van God nu dan wel daadwerkelijk van Hem was. of ze spreken hun zorg uit. dat is misschien voor mij wel de ergdste valkuil. vooral als ze je herinneren aan je plichten ten aanzien van je gezin. natuurlijk heb je verantwoordign ten opzichte van je gezin, je familie , je vrienden, maar willen we God dienen zullen we soms voorbij de mensen moeten kijken om God daadwerkelijk te kunnen dienen.
het is heel vaak het zelfde excuus: ‘Tja, wat hadden we kunnen doen’…
Filed under: christen zijn, gezin, psychsociaal/pastoraal and tagged geliefde, God, hart, Heilige Geest, innerlijk, Liefde, tijd, Vader, verward, woestijn
Leave a Reply